iritf
مصاحبه با مردی که قوانین ویمبلدون را هم شکست؛ با مشت و لگد از تنیس بیرونم کردند اما کم نیاوردم/ دیوار، تنها مربی من بود
1/29/2019 2:27:14 PM

منصور بهرامی گفت: هیچ زمانی از فعالیت در رشته تنیس نا امید نشدم . ‌

به گزارش روابط عمومی فدراسیون تنیس به نقل از روزنامه خبر ورزشی ؛ پسربچه ای که همراه با پدر کارگرش در زمین های امجدیه تنیس را شناخت و از بین هم سن و سالانش که اغلب  پی فوتبال می رفتند یا حتی بسکتبال و والیبال به این توپ و راکت های سحرآمیز علاقه مند شد. مشت و لگد خورد، حتی از زمین هم بیرون پرتاب شد اما انگار دست بردار نبود. اوایل در کنار زمین توپ جمع می کرد، بعد بزرگترین و دلچسب ترین هدیه کودکی اش شد همان راکت هایی که در دست گرفت و زیر نظر مربی بی جان اما سرسختی به نام "دیوار" تمریناتش را آغاز کرد.

زیاد طول نکشید که حضور در تیم های ملی رده های سنی مختلف را تجربه کرد و تلفیق ورزش و هنر را در تنیس تحت عنوان "تنیس نمایشی" تا جایی هنرمندانه به تصویر کشید که امروز می توان به جرات گفت کمتر کسی در تنیس جهان است که "منصور بهرامی" را نشناسد و هنرنمایی های مختلفش در برگترین رویدادهای بیتن المللی را مشتاقانه دنبال نکند .

*آقای بهرامی چند ساله اید و تنیس را از چه سالی آغاز کردید؟

-من متولد سال 1335 در تهران و ساکن فرانسه هستم. از همان کودکی به همراه پدرم که کارگر زمین های امجدیه بود با تنیس اشنا شدم . با وجود اینکه در مجموعه امجدیه رشته های والیبال ، بسکتبال و فوتبال هم بود من علاقه داشتم تنیس بازی کنم.از اول با بازی من مخالفت شد و خیلی ها با مشت و لگد من را از زمین های تنیس بیرون کردند اما من علاقه ام به این رشته بیشتر شد و کم نیاوردم. از ۵ سالگی به عنوان توپ جمع کن فعالیتم را اغاز کردم و در آن زمان فدراسیون با دادن ۲ راکت و زمین رایگان من را برای ادامه فعالیت در تنیس ترغیب کرد. در سن ۱۶ سالگی به تیم ملی دعوت شدم .

*مربی تان چه کسی بود و با چه تنیسورهایی هم دوره بودید؟

-مربی من دیوار بود و هیچ وقت مربی نداشتم. تنیس ایران آن سالها در گروه یک قرار داشت بازیکنان بزرگی همچون تقی اکبری ، شیرزاد اکبری ، کامبیز درفشی جوان ، محرم خدایی از هم دوره ای های من بودند که به نظر من جز شخصیت های بزرگ تنیس بودند و هستند. آن زمان شاهد اتفاقات خوبی در تنیس بودیم و ایران نتایج بسیار خوبی کسب کرد. پس از اتفاقات آن زمان تنیس، من برای ادامه زندگی‌به فرانسه رفتم.با توجه به اینکه در فرانسه دانستن زبان رسمی این کشور بسیار مهم بود به همین دلیل سختی زیادی کشیدم تا بتونم فعالیتم را مجدد آغاز کنم .

*تنیس نمایشی شما در سطح جهان شناخته شده است و بسیار هم محبوبید، در این خصوص توضیح می دهید؟

-من به صورت نمایشی تنیس را دنبال می کنم و برای حضور در مسابقات معتبر دعوت می شوم . رابطه خوبی با بازیکنان بزرگی همچون نادال ، فدرر و.... دارم . آنها به من لطف دارند و قرار است در این هفته در مسابقات ملبورن حضور داشته باشم و با توجه به اینکه این مدل بازی کردن برای بسیاری از مردم جذابیت دارد به همین ‌دلیل در زمان مسابقه دادن تعداد زیادی از علاقه مندان بازی من را نگاه می کنند و همین که باعث خنده انها می شوم برای من خوشایند است.

*وضعیت تنیس ایران را چطور می بینید؟

-سوالی که همیشه از من می پرسند در خصوص وضعیت تنیس ایران است. در طی این سالها پیشنهاداتی در خصوص‌همکاری با تنیس ایران داشتم اما به نظر من رسیدن به ایده آل های مدنظر به ۲۰ سال زمان نیاز دارد . من در زمان ریاست علیرضا خروشی با وزیر وقت ورزش دیدار کردم و وی این وعده را داد که طی ۵ سال ۵۰۰۰ زمین تنیس در ایران ساخته شود اما متاسفانه این قول عملی نشد . در کشوری مثل فرانسه ۱۰ هزار باشگاه تنیس وجود دارد و تا زمانیکه بازیکنان امکانات اولیه را در اختیار نداشته باشند امکان پیشرفت وجود نخواهد داشت.

من مطمئنم در ایران استعدادهای بسیار خوبی هستند اما زمانیکه این استعداد زمینی برای تمرین و راکتی برای بازی نداشته باشد امکان موفقیتش وجود ندارد . هیچ بازیکن حرفه ای در هر رشته ای یک شبه به موفقیت نرسیده است.

*پس شما بزرگترین مشکل تنیس ایران را مشکلات سخت افزاری می دانید؟

-بگذارید با یک مثال توضیح دهم. به طور مثال چین در طی ۲۰ سال گذشته با ساخت هزاران کمپ آموزشی شرایط را برای حرفه ای شدن این رشته آغاز کرده است و ‌حالا شاهد به ثمر رسیدن آن هستند طوری که اسم تنیسورهای این کشور زیاد شنیده می شود و به زودی تنیس دنیا را قبضه می کنند .

*علاقه ای به مربیگری هم دارید؟

-من هیچ وقت علاقه ای به مربیگری نداشتم و‌ ندارم . تنها لذت من بازی کردن در بین ۱۰ هزار نفر است که بازی من را از نزدیک نگاه می کنند .من از ۱۰ سالگی‌تنیس نمایشی را انجام می‌دهم و‌بهترین خاطره ام حضور در مسابقات رولند گروس ، وینبلدون ، مسترز ، پاریس ، رم ، هامبورگ و... است و امیدوارم به زودی شاهد موفقیت یکی از بازیکنان ایرانی باشم و از این اتفاق خوشحال شوم.

*شرایط سنی شما مشکلی برای حضور در مسابقات ویمبلدون ایجاد نمی کند؟

- اتفاقا مسابقات معتبر ویمبلدون قوانین سرسختانه ای از رنگ لباس شرایط سنی و ... دارد تا جایی که حداکثر سن حضور در این رقابت 59 سال است اما مسئولان این رویداد بین المللی این لطف را به من داشته اند و تنها 62 ساله حاضر در این مسابقات هستم. البته چند ماه دیگر وارد 63 سالگی خواهم شد.